Eti ve yumurtası protein açısından oldukça zengin olan bıldırcın, ekonomik değeriyle de üreticiye adeta göz kırpıyor. Ülkemizde son yıllarda özel teşebbüs eliyle İzmir, Manisa ve Gaziantep başta olmak üzere pek çok ilde bıldırcın üretimi yoğun olarak yapılıyor. Biz de bu kapsamda bıldırcının yetiştirilmesinde bilinmesi gereken püf noktaları, üreticiye verilen destekleri, ülkemizdeki üretim yoğunluğu üzerine merak edilenleri Hayvancılık Genel Müdürlüğü Kanatlılar ve Küçük Evciller Daire Başkanlığından aldığımız bilgiler ışığında Türk Tarım Orman Dergisi okurları için derledik.

Bıldırcın işletmesi kurulacak arazide yol, su ve elektrik gibi olanaklar bulunmalı, yoksa bunlar mutlaka sağlanmalı. İşletme sakin bir yerde kurulmalı, pazar için iyi ulaşım imkânları olmalı. Sinek ve kokuya sebep olmasından dolayı yerleşim alanları içinde bıldırcın işletmesi kurulması doğru değil.

Bıldırcın üretiminde damızlıkların barındırılması, yavruların büyütülmesi ve besi için kümes ya da kümeslere gereksinim var. Ayrıca yavru üretimi için bir kuluçka birimi olmalıdır. Bu birimler kapasiteye göre ayrı binalar biçiminde yapılabileceği gibi, aynı bina içinde çeşitli amaçlara uygun bölmeler biçiminde de olabilir. Her işletme amaçladığı üretim kapasitesine göre binanın ve bölmelerin büyüklüğünü belirlemeli.

Bıldırcın kümeslerinin yönü, yani uzun eksenin doğrultusu, kümesin sıcaklıktan etkilenmesi bakımından önem taşır. Sıcak bölgelerde yaz aylarında güneşin olumsuz etkisinden kaçınmak için uzun eksen doğu-batı doğrultusunda olmalı. Eğer saçak uzunluğu da yeterli olursa, güneş yaz aylarında dik bir yörünge çizdiği için kümes içi sıcaklığının aşırı yükselmesi önlenmiş olur. Sıcak olan bölgelerde 1.5 metreye varan saçak uzunlukları önerilmektedir. Soğuk bölgelerde kümesler kuzey-güney yönünde yapılabilir. Böylece kümesin daha çok ısınması sağlanabilir. Yüksek yerlerde ve deniz kıyılarında kuvvetli rüzgâr zararlı bir etmendir. Bundan dolayı kümeslerin rüzgâra açık olarak yapılması doğru olmaz.

Kümesler açık ya da kapalı olarak yapılabilir. Ülkemiz koşullarında açık kümesler(perdeli-pencereli) tercih edilebilir. Kümeslerin ya da kümes içinde çeşitli amaçlar için kullanılacak bölmelerin büyüklüğü, öngörülen üretim kapasitesine, barındırma sistemine (kafes veya yer) ve kuşkusuz sermaye durumuna göre değişir. Yerde yetiştirme tercih edilirse yataklı sistem kullanılabilir. Bu durumda yazın yetiştirmede 3-5, kışın 5-8 santimetre yüksekliğinde odun talaşı, çeltik kavuzu veya saman yataklık olarak kullanılmalıdır. Kümes büyüklüğünün belirlenmesinde ölçü olarak metre kare taban alanında barındırılacak hayvan sayısının alınması gerekir. Erişkin bıldırcınlarda en uygun kümes ısısı 21-27 santigrat derece arasındadır.

Bıldırcın Yetiştiriciliği

Düşük maliyet ile yüksek getiri sağlayan bir iş olması nedeniyle son yılların trendi arasına giren bıldırcın yetiştiriciliği bıldırcının etinden ve yumurtasından faydalanmak amacıyla yapılan bir girişimdir.
Bıldırcınlar beş ya da altı haftalık olunca erginliğe erişir ve kesim çağına gelir. Erkek bıldırcınlarda ağırlık 150 gram, dişilerde ise 120 gram kadardır. 
Protein ve mineral açısından oldukça zengin olan bıldırcın eti ve yumurtası çok lezzetlidir ve hastalıkların önlenmesinde yardımcı faktörler arasındadır.
Yetiştiriciliğe damızlık bıldırcın alınıp onların çiftleştirilmesi ile başlanabilir. Bu tür yetiştiricilikte bıldırcınların genç olmasına (2-3 haftalık) özen gösterilmelidir. 
 Bıldırcın büyütmede büyütme kafesi, damızlıklar da ise çiftleştirme kafesi kullanılır.
Civcivler çıktıktan sonra on beş gün içinde ölüm oranı oldukça fazladır bu nedenle ilk günlerde bakım ve beslenme oldukça önemlidir. İlk günlerde ölüm oranı yaklaşık %20 ile %30 arasında değişir ancak ilerleyen günlerde ölüm nadir bir durumdur. Bıldırcınlarda salgın hastalık pek görülmez.
Bıldırcın Yetiştiriciliği Yapmak İçin On Neden
Dişi bıldırcın ayda yaklaşık 24 yumurta verir ve bu bir yılda 288 yumurta eder. Oldukça karlı bir durumdur.
Japon bıldırcını adı verilen tür oldukça etlidir ve sekiz haftada olgunlaşır.
Altı hafta içinde yumurta verimi başlar.
Küçük vücut yapılarına sahip olması nedeniyle küçük alanlarda yetiştiriciliği sağlanabilir.
Zorlu çevre şartlarına kolay uyum sağlar ve hastalıklardan kolay etkilenmez.
Bıldırcın eti kolesterol içermez ve tansiyon hastalığı tedavisi için kullanılabilir.
Bıldırcın yumurtalarında yağ bulunmaz ve kolesterol olmadığı için genç ve yaşlı herkes tüketebilir.
Tahıl, tohum, yulaf gibi kolay temin edilen yemlerle beslenirler.
İçerdiği protein nedeniyle tüketimi oldukça faydalıdır.
Hem etçil hem otçul olmaları nedeniyle beslenmesinde zorluk çekilmez.

CİNSİ: 

• JUMBO BILDIRCIN
• ET ve YUMURTA
• DİŞİ VEYA ERKEK
•  Kümes  Tavukçuluk  1.Sınıf

YUMURTA VERİMİ:

• -İlk yumurta: 7-8. HAFTADA
• -YILLIK 240-290
• -Renk:  Krem-Açıkkahve

YUMURTA AĞIRLIK:

• -9 - 12 Gr.

YEM TÜKETİMİ: 
-

AĞIRLIK:

• Dişi : 120 GR..
• Erkek : 150 GR.

YAŞAM:

• Kesim: 6. Hafta
• Yaşam gücü: %92-94
• Kuluçka süresi : 21 gün

NAKLİYE:

• Aşı Kartı
• Sevk Raporu

KÜMES BİLGİLERİ:

• -20-25 derece
• -Aydınlık: 14-18 saat

Yamtar Tarım olarak Karaman Doğa Koruma ve Milli Parklar Müdürlüğü nezdinde doğaya salacağımız 333 adet Kınalı Keklik lerimizin kuluçkadan çıkımını sağladık.

Karaman’da doğaya 2 bin kınalı kekliğin salındığı bildirildi.

Karaman Doğa Koruma ve Milli Parklar Şube Müdürlüğü’nden yapılan açıklamada, “Av ve yaban hayatı sahalarının tarım alanlarına dönüştürülmesi, endüstrileşme, mekanik tarım, tarımda ilaç ve gübrelemenin aşırı ve bilinçsiz kullanım, kaçak ve usulsüz avcılık vb. nedenlerden dolayı popülasyonları azalan kınalı kekliklerin çoğalmasını sağlamak av ve yaban hayatını düzenlemek, doğal yaşam alanlarını fauna ve florası ile birlikte iyileştirilmesi ve geliştirilmesini sağlayarak sürdürülebilir bir av ve yaban hayatını gerçekleştirmek maksadıyla Karaman Doğa Koruma ve Milli Parklar Şube Müdürlüğümüzce yabanıl sahalara, kanatlı hayvan desteği yapılmaktadır.

Tarım ve Orman Bakanlığı, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğümüzün 2019 Yılı Doğaya Kanatlı Hayvan Yerleştirme Eylem Programı kapsamında Karaman Şube Müdürlüğümüze Karaman'da Yılangömü Devlet Avlağına 1000 adet, Avdan Dağı Genel Avlağına 1000 adet olmak üzere toplam 2.000 adet Kınalı Keklik Doğaya salınmıştır.

Yamtar Kendi Elektriğini üretiyor20 kw. Kendi enerjisini üreten cevre dostu örnek tesis olmuştur.

Camikebir Mevki Akça Mahmut 1.Sokak Yollarbaşı Köyü - Karaman / Merkez

Yamtar Ürünlerimiz Torku Mağazaları reyonlarında satışı başlamıştır . . %100 yerli üretim devam ediyor.. 

DOĞRUDAN TARIM VE GIDA MARKET

Türkiye’nin üreten gücü Konya Şeker, Doğrudan Tarım ve Gıda Marketlerini 2013 yılında faaliyete geçirdi. Zaman içerisinde yeni açılan mağazalarla büyümeye devam etti. Şuan itibari ile 6 şehirde 45 mağazası ile müşteriler ine hizmet vermektedir.

Doğrudan Tarım ve Gıda Marketlerinin kuruluş amaçlarından birisi de Konya Şeker bünyesindeki tesislerde üretilen kaliteli ürünleri, eksizsiz çeşitleriyle keyifli alışveriş deneyimi ile tüketicilere sunmaktır.

Doğrudan Tarım ve Gıda Marketleri etkin ve kaliteli hizmet sunarak üretimde kullanılacak hammaddeler açısından Türk çiftçisinin yetiştirdiği, tarımsal ve hayvansal mahsullerinin en yüksek kalite standartlarına ulaşmasını sağlamak için çalışmaktadır.

Covid 19 Salgını nedeniyle Evde Kal Türkiye bizlerde destek veriyoruz, bu günler geride kalacağına inancımız sonsuz..

Yamtar ürünleri hijyenik ve sertifalı ürünlerdir.

İyi Tarım Uygulamaları Yamtar Tarım kendi çiftliğimizde üretimini yaptığımız mısırlar. Kendi yemlerimizi kendimiz üretiyoruz.

İyi Tarım Yamtar

KEKLİK YETİŞTİRİCİLİĞİ

Resim 1:Doğada keklik

1.Genel bilgiler ve özellikleri

Eti ve yumurtası için beslenen kekliklerin eti çok lezzetli ve yağ oranı düşüktür. ABD, Fransa, İspanya, Macaristan, Slovakya ve Çek Cumhuriyet gibi birçok ülkede keklik üretilmekte ve bu üretilen hayvanlar özel avlaklarda avlandırılmaktadır

        Ülkemizde de kurulmuş olan bazı özel avlaklar ile Çevre ve Orman Bakanlığı bünyesindeki Karaman, Kahramanmaraş Kapıçam, Yozgat, Gaziantep ve Afyonkarahisar Şuhut’ta keklik yetiştirildiği yapıldığı bilinmektedir.

        Yurdumuzda keklik yetiştiriciliği;

1-Eti ve yumurtası için,

2-Yetiştirilip doğaya veya avlaklara bırakılması için,

3-Hobi olarak yapılmaktadır.

Resim-2: Üretilen kekliklerin doğaya salınması

        Yurdumuzda Kınalı keklik, Gül keklik, Kum kekliği ve Taş kekliği gibi çeşitleri bulunmaktadır.

        Türkiye’de en yaygın olarak kınalı keklik bulunmaktadır. Ergin erkek kekliklerin ağırlıkları yaklaşık 550-650 gram olup, ergin dişiler erkeklerden %10 daha hafiftir. Erkek ve dişiler aynı tüy rengine sahip olup, dış görünüşüne bakarak dişi - erkek ayrımı olgunlaşma döneminde mahmuzlarına bakılarak yapılır. Erkeklerin mahmuzları dişilerinkinden daha büyüktür. Mahmuzlara bakılarak cinsiyet tayini yapılabileceği gibi, kesin cinsiyet ayrımı kloakaya bakılarak da yapılabilir.

        Keklik dolgun vücut yapılı, kısa kuyruklu, yuvarlak kanatlı ve gagaları yem almaya uygun şekilde olup bıldırcından daha iri, sülünden daha küçüktür. Kınalı kekliklerin alnında başlayan karakteristik siyah bant şeklindeki çizgi gözlere ve oradan boynun alt kısımlarına kadar iner. Olgun yaştaki kekliklerin göğüs, sırt, ve kanatları kül grisi renkte olup, yanda çubuk şeklinde siyah çizgiler vardır. Gaga, ayak ve bacaklar kırmızı renkte olup, kınalı keklikler isimlerini bu renklerden almışlardır.

        Mart ve Haziran ayları arasında günde bir adet yumurta yapar. Yumurtası 15 gram ağırlığındadır. Yumurtlama yaz ortasına kadar uzatılmak istenilirse aydınlatma saati artırılabilir.

Damızlık seçilecek keklikler sağlıklı gaga, tırnak,ve ayakları düzgün, kilosu tam olmalıdır. Kekliklerin nesillerinin tükenmemesini sağlamak ve sayılarını artırmak için avlanmanın bilinçli bir şekilde yaptırılması ve keklik yetiştiriciliğine de önem verilmesi gerekmektedir

Daha önceleri tabiatta keklikler sürüler halinde bulunurken, bugün yaban hayatta sayıları çok azalmıştır. Bilinçsiz avlanma ve tarımda verimi artırmak için kullanılan kimyasallar nedeniyle tabii dengenin bozulması sonucu keklik sayısı azalmış ve bunun sonucu olarak avcılar avlayacak keklik bulamaz hale gelmiştir.

Resim 3:Izgara sisteminde keklik yetiştiriciliği.

2. Barınakları

Keklik yetiştiriciliği kümeste yer veya ızgara sisteminde yapılabildiği gibi, kafes sisteminde de yapılabilir. Evcil yaşamda keklikleri barındırmak için bazı noktalara özen göstermek gerekir. İlk 3 hafta keklikler talaş serilmiş yer bölmelerinde veya kafeslerde barındırılabilir. Bir kafeste 45-50 keklik barındırılabilmektedir. Yerde büyütmede ise ilk gün 5-6 m² bölmelerde 30-33 yavru barındırılabilmektedir. 3-7 haftalar arasında ise talaş üzerinde büyütme yerine ızgara tabanlı ya da kum serilmiş bölmelerde barındırılmalıdır. Yerleşim sıklığı, m2’ye 5-7 keklik gelecek şekilde olmalıdır. Tel örgü aralıkları da 1 cm’den fazla olmamalıdır

Keklikler büyük sürüler halinde de yetiştirilebilir. Doğada keklikler çiftler halinde yaşamalarına rağmen evcil ortamlarda 3 dişi 1 erkek veya 4 dişi 1 erkek olarak guruplar halinde üretimler yapılmakta ve üretim başarılı olmaktadır

Keklik kafesleri aynı zamanda üretim kafesi olarak kullanılabilir. Salmalarda ise ölçülere göre 8 dişi 2 erkek veya 16 dişi 4 erkek v.b sayılarda keklik konulabilir.

Dışarıdan kemirgen veya kuş giremeyeceği şekilde yapılmalıdır kuşlar ve kemirgenler hem hastalık getirir,  hem de keklik yumurtaları küçük olduğu için fareler kolayca yumurtaları taşıyabilirler.

Tilki, kedi, köpek ve sansar gibi hayvanlar kekliklerin en büyük düşmanlarıdır. Bu gibi hayvanlardan ve karga, serçe gibi kuşlardan korumak için kümes ve kafeslerin etrafı ince tellerle çevrilmelidir.

Kümes tabanları ise bahçede kum, kapalı kısımda ise betonun üstüne kaba talaş,  sap saman serilmesi tercih edilebilir.

Resim 4:Kafeste keklik yetiştiriciliği.

3. Kuluçka  

En iyi döllülük oranı daha küçük gruplarda elde edilir. Damızlık sürü seçimi kış sonunda yapılmalıdır. Çiftleşme mevsiminde erkekler yanlarına başka erkek kabul etmek istemezler ve aralarında dövüşürler. Bunun için birden fazla erkekli kafeslerde çiftleşme mevsimi başlamadan önce erkekler konulmalıdır (Aralık-Ocak ayları). Dişi keklikler Mart veya Nisan aylarında yumurtlamaya başlarlar ve yaz ortalarına kadar devam ederler. İyi bir bakım ile yumurtlama süresi ağustos ayına kadar uzatılabilir. Yumurtlama süresi günlük 16 saat ışıklandırma ile uzatılabilir. Dişi keklikler 4 aylık iken yumurtlamaya başlar. Her dişi sezonda 30-50 yumurta yumurtlayabilir. Kafeste beslenen keklikler salma ve doğadaki kekliklere göre daha çok yumurtladığı görülmüştür(40 ile 65 adet arası).

Keklikler genel olarak, kendi yumurtaları üzerine yatmaz, bundan dolayı yumurtaların toplanıp bir kuluçka makinesine konulması gerekir. Yumurtalar kuluçka makinesine konarak üretim yapılır. Ancak çiftleşmeden 2-3 hafta sonra toplanan yumurtalar kuluçka makinesine konursa çıkan civciv sayısı yüksek olur.

Resim 5:Yumurtadan çıkan keklikler.

Kuluçka makinesine konacak keklik yumurtaları ısısı 15 derece olan odada 7-10 gün arasında depolanabilir. Daha fazla depolanması çıkış randımanını düşürmektedir. Kuluçka makinesinin sıcaklık ve rutubet değerleri aşağıda verilmiştir.

Gelişim dönemi sıcaklığı (ilk 21 gün) 37,5 c

Gelişim dönemi rutubeti(ilk 21 gün) %60

Çıkış dönemi sıcaklığı (son 3 gün) 36,5

Çıkış dönemi rutubeti (son 3 gün) %70 olmalıdır.

Kuluçka makinesinde, ısı ve rutubet değerlerinin yanında  yumurtaların çevrilmeside önem taşımaktadır. Kuluçkada keklik yumurtaları günde en az 4 sefer çevrilmelidir. Çevirme işlemi bazı kuluçka makinelerinde otomatik olarak yapılır.

Keklikte kuluçka süresi 24 gündür. Dezenfekte edilerek makineye konulan yumurtalar gelişim kısmında 21 gün kalırlar. Gelişim döneminin yani 21 günün sonunda yumurtalar lamba ile kontrol edilip bozuk ve dölsüz yumurtalar ayıklanır. Döllü olanları kuluçkanın çıkış kısmına konur ve bu kısımda çevirme yapılmaz. Yumurtalar çıkış kısmında 3 gün kalırlar. Keklik yumurtalarında civciv çıkma oranı yüzde 90 gibi yüksek bir değerdedir.

Resim 6:Keklik civcivleri.

4. Bakım ve Beslenme

Civcivler tabanı ayaklarına zarar vermeyecek ince tellerle kaplı ana makinelerde ya da yerde bakım ve beslenmeleri yapılır. Ana makinenin ısısı ilk günler 32 -33 ⁰ C derece olmalı ve her hafta 3 ⁰C derece azaltarak 21-22 ⁰C dereceye kadar indirmeli ve bu derecenin altına düşmemelidir. Bu dönemde kekliklere % 28-29 ham proteinli sanayi yemi, olmaması halinde hindi yemi verilir. Ergin döneminde ise(kesim dönemine kadar) % 22-23 ham proteinli sanayi yemi verilebilir.

Resim 6:Kınalı keklik.

Yumurtaların günde en az 2 kez toplanmalıdır. Çünkü entansif şartlarda yetiştirilen kekliklerde, yumurtaları kırmaya yönelik davranışlara sık rastlanır. Keklikler kanibalizme meyillidir, bu yüzden aşırı kalabalık büyütülmemelidir. Hayvanların birbirlerini gagalamamaları için gagaları kesilmeli, ışık azaltılmalı ve yeşil ot verilmelidir. İlk 10 hafta içinde her 100 civciv için 1m. uzunlukta bir yemlik ve sürekli su bulundurulmalı ve suluklar derin olmamalıdır.

Bir keklik haftada 300 gram yem tüketir. 18 haftalık oluncaya kadar civciv dönemi dahil 3600-3800 gram yem tüketir ve bu süre sonunda ağırlığı 550-600 grama ulaşır.

Kafeste yapılacak yetiştiricilikte, kekliklerin rüzgarda ve direk güneş ışığı altında kalmaması sağlanmalıdır.  Kafesin taban kısmının tel veya ızgara olması tercih edilir. Bu şekilde hayvanın dışkısı ile teması kesilerek hastalık riskinin en aza indirilmesi sağlanabilir.

Kekliklerin beslenmesinde kullanılan yemler aşağıda verilmiştir.

0-7 Gün etlik civciv başlangıç yemi

7-14 gün etlik civciv yemi

14-70 gün etlik piliç yemi

71- gün piliç geliştirme ve karma yemler

Yumurtlama dönemi - damızlık yumurta yemi.

KEKLİK YETİŞTİRİCİLİĞİ

Resim 1:Doğada keklik

1.Genel bilgiler ve özellikleri

Eti ve yumurtası için beslenen kekliklerin eti çok lezzetli ve yağ oranı düşüktür. ABD, Fransa, İspanya, Macaristan, Slovakya ve Çek Cumhuriyet gibi birçok ülkede keklik üretilmekte ve bu üretilen hayvanlar özel avlaklarda avlandırılmaktadır

        Ülkemizde de kurulmuş olan bazı özel avlaklar ile Çevre ve Orman Bakanlığı bünyesindeki Karaman, Kahramanmaraş Kapıçam, Yozgat, Gaziantep ve Afyonkarahisar Şuhut’ta keklik yetiştirildiği yapıldığı bilinmektedir.

        Yurdumuzda keklik yetiştiriciliği;

1-Eti ve yumurtası için,

2-Yetiştirilip doğaya veya avlaklara bırakılması için,

3-Hobi olarak yapılmaktadır.

Resim-2: Üretilen kekliklerin doğaya salınması

        Yurdumuzda Kınalı keklik, Gül keklik, Kum kekliği ve Taş kekliği gibi çeşitleri bulunmaktadır.

        Türkiye’de en yaygın olarak kınalı keklik bulunmaktadır. Ergin erkek kekliklerin ağırlıkları yaklaşık 550-650 gram olup, ergin dişiler erkeklerden %10 daha hafiftir. Erkek ve dişiler aynı tüy rengine sahip olup, dış görünüşüne bakarak dişi - erkek ayrımı olgunlaşma döneminde mahmuzlarına bakılarak yapılır. Erkeklerin mahmuzları dişilerinkinden daha büyüktür. Mahmuzlara bakılarak cinsiyet tayini yapılabileceği gibi, kesin cinsiyet ayrımı kloakaya bakılarak da yapılabilir.

        Keklik dolgun vücut yapılı, kısa kuyruklu, yuvarlak kanatlı ve gagaları yem almaya uygun şekilde olup bıldırcından daha iri, sülünden daha küçüktür. Kınalı kekliklerin alnında başlayan karakteristik siyah bant şeklindeki çizgi gözlere ve oradan boynun alt kısımlarına kadar iner. Olgun yaştaki kekliklerin göğüs, sırt, ve kanatları kül grisi renkte olup, yanda çubuk şeklinde siyah çizgiler vardır. Gaga, ayak ve bacaklar kırmızı renkte olup, kınalı keklikler isimlerini bu renklerden almışlardır.

        Mart ve Haziran ayları arasında günde bir adet yumurta yapar. Yumurtası 15 gram ağırlığındadır. Yumurtlama yaz ortasına kadar uzatılmak istenilirse aydınlatma saati artırılabilir.

Damızlık seçilecek keklikler sağlıklı gaga, tırnak,ve ayakları düzgün, kilosu tam olmalıdır. Kekliklerin nesillerinin tükenmemesini sağlamak ve sayılarını artırmak için avlanmanın bilinçli bir şekilde yaptırılması ve keklik yetiştiriciliğine de önem verilmesi gerekmektedir

Daha önceleri tabiatta keklikler sürüler halinde bulunurken, bugün yaban hayatta sayıları çok azalmıştır. Bilinçsiz avlanma ve tarımda verimi artırmak için kullanılan kimyasallar nedeniyle tabii dengenin bozulması sonucu keklik sayısı azalmış ve bunun sonucu olarak avcılar avlayacak keklik bulamaz hale gelmiştir.

Resim 3:Izgara sisteminde keklik yetiştiriciliği.

2. Barınakları

Keklik yetiştiriciliği kümeste yer veya ızgara sisteminde yapılabildiği gibi, kafes sisteminde de yapılabilir. Evcil yaşamda keklikleri barındırmak için bazı noktalara özen göstermek gerekir. İlk 3 hafta keklikler talaş serilmiş yer bölmelerinde veya kafeslerde barındırılabilir. Bir kafeste 45-50 keklik barındırılabilmektedir. Yerde büyütmede ise ilk gün 5-6 m² bölmelerde 30-33 yavru barındırılabilmektedir. 3-7 haftalar arasında ise talaş üzerinde büyütme yerine ızgara tabanlı ya da kum serilmiş bölmelerde barındırılmalıdır. Yerleşim sıklığı, m2’ye 5-7 keklik gelecek şekilde olmalıdır. Tel örgü aralıkları da 1 cm’den fazla olmamalıdır

Keklikler büyük sürüler halinde de yetiştirilebilir. Doğada keklikler çiftler halinde yaşamalarına rağmen evcil ortamlarda 3 dişi 1 erkek veya 4 dişi 1 erkek olarak guruplar halinde üretimler yapılmakta ve üretim başarılı olmaktadır

Keklik kafesleri aynı zamanda üretim kafesi olarak kullanılabilir. Salmalarda ise ölçülere göre 8 dişi 2 erkek veya 16 dişi 4 erkek v.b sayılarda keklik konulabilir.

Dışarıdan kemirgen veya kuş giremeyeceği şekilde yapılmalıdır kuşlar ve kemirgenler hem hastalık getirir,  hem de keklik yumurtaları küçük olduğu için fareler kolayca yumurtaları taşıyabilirler.

Tilki, kedi, köpek ve sansar gibi hayvanlar kekliklerin en büyük düşmanlarıdır. Bu gibi hayvanlardan ve karga, serçe gibi kuşlardan korumak için kümes ve kafeslerin etrafı ince tellerle çevrilmelidir.

Kümes tabanları ise bahçede kum, kapalı kısımda ise betonun üstüne kaba talaş,  sap saman serilmesi tercih edilebilir.

Resim 4:Kafeste keklik yetiştiriciliği.

3. Kuluçka  

En iyi döllülük oranı daha küçük gruplarda elde edilir. Damızlık sürü seçimi kış sonunda yapılmalıdır. Çiftleşme mevsiminde erkekler yanlarına başka erkek kabul etmek istemezler ve aralarında dövüşürler. Bunun için birden fazla erkekli kafeslerde çiftleşme mevsimi başlamadan önce erkekler konulmalıdır (Aralık-Ocak ayları). Dişi keklikler Mart veya Nisan aylarında yumurtlamaya başlarlar ve yaz ortalarına kadar devam ederler. İyi bir bakım ile yumurtlama süresi ağustos ayına kadar uzatılabilir. Yumurtlama süresi günlük 16 saat ışıklandırma ile uzatılabilir. Dişi keklikler 4 aylık iken yumurtlamaya başlar. Her dişi sezonda 30-50 yumurta yumurtlayabilir. Kafeste beslenen keklikler salma ve doğadaki kekliklere göre daha çok yumurtladığı görülmüştür(40 ile 65 adet arası).

Keklikler genel olarak, kendi yumurtaları üzerine yatmaz, bundan dolayı yumurtaların toplanıp bir kuluçka makinesine konulması gerekir. Yumurtalar kuluçka makinesine konarak üretim yapılır. Ancak çiftleşmeden 2-3 hafta sonra toplanan yumurtalar kuluçka makinesine konursa çıkan civciv sayısı yüksek olur.

Resim 5:Yumurtadan çıkan keklikler.

Kuluçka makinesine konacak keklik yumurtaları ısısı 15 derece olan odada 7-10 gün arasında depolanabilir. Daha fazla depolanması çıkış randımanını düşürmektedir. Kuluçka makinesinin sıcaklık ve rutubet değerleri aşağıda verilmiştir.

Gelişim dönemi sıcaklığı (ilk 21 gün) 37,5 c

Gelişim dönemi rutubeti(ilk 21 gün) %60

Çıkış dönemi sıcaklığı (son 3 gün) 36,5

Çıkış dönemi rutubeti (son 3 gün) %70 olmalıdır.

Kuluçka makinesinde, ısı ve rutubet değerlerinin yanında  yumurtaların çevrilmeside önem taşımaktadır. Kuluçkada keklik yumurtaları günde en az 4 sefer çevrilmelidir. Çevirme işlemi bazı kuluçka makinelerinde otomatik olarak yapılır.

Keklikte kuluçka süresi 24 gündür. Dezenfekte edilerek makineye konulan yumurtalar gelişim kısmında 21 gün kalırlar. Gelişim döneminin yani 21 günün sonunda yumurtalar lamba ile kontrol edilip bozuk ve dölsüz yumurtalar ayıklanır. Döllü olanları kuluçkanın çıkış kısmına konur ve bu kısımda çevirme yapılmaz. Yumurtalar çıkış kısmında 3 gün kalırlar. Keklik yumurtalarında civciv çıkma oranı yüzde 90 gibi yüksek bir değerdedir.

Resim 6:Keklik civcivleri.

4. Bakım ve Beslenme

Civcivler tabanı ayaklarına zarar vermeyecek ince tellerle kaplı ana makinelerde ya da yerde bakım ve beslenmeleri yapılır. Ana makinenin ısısı ilk günler 32 -33 ⁰ C derece olmalı ve her hafta 3 ⁰C derece azaltarak 21-22 ⁰C dereceye kadar indirmeli ve bu derecenin altına düşmemelidir. Bu dönemde kekliklere % 28-29 ham proteinli sanayi yemi, olmaması halinde hindi yemi verilir. Ergin döneminde ise(kesim dönemine kadar) % 22-23 ham proteinli sanayi yemi verilebilir.

Resim 6:Kınalı keklik.

Yumurtaların günde en az 2 kez toplanmalıdır. Çünkü entansif şartlarda yetiştirilen kekliklerde, yumurtaları kırmaya yönelik davranışlara sık rastlanır. Keklikler kanibalizme meyillidir, bu yüzden aşırı kalabalık büyütülmemelidir. Hayvanların birbirlerini gagalamamaları için gagaları kesilmeli, ışık azaltılmalı ve yeşil ot verilmelidir. İlk 10 hafta içinde her 100 civciv için 1m. uzunlukta bir yemlik ve sürekli su bulundurulmalı ve suluklar derin olmamalıdır.

Bir keklik haftada 300 gram yem tüketir. 18 haftalık oluncaya kadar civciv dönemi dahil 3600-3800 gram yem tüketir ve bu süre sonunda ağırlığı 550-600 grama ulaşır.

Kafeste yapılacak yetiştiricilikte, kekliklerin rüzgarda ve direk güneş ışığı altında kalmaması sağlanmalıdır.  Kafesin taban kısmının tel veya ızgara olması tercih edilir. Bu şekilde hayvanın dışkısı ile teması kesilerek hastalık riskinin en aza indirilmesi sağlanabilir.

Kekliklerin beslenmesinde kullanılan yemler aşağıda verilmiştir.

0-7 Gün etlik civciv başlangıç yemi

7-14 gün etlik civciv yemi

14-70 gün etlik piliç yemi

71- gün piliç geliştirme ve karma yemler

Yumurtlama dönemi - damızlık yumurta yemi.